سه شنبه 11 شهريور 1393
 
  Tuesday, September 02, 2014
 
  الثلاثاء, ذو القعدة 08, 1435

:.



در گفت و گو با محمد سوری مدیر عامل این شرکت مطرح شد سکوی نخست جهان در انتظار شرکت ملی نفتکش ایران در آینده ای نزدیک حمل مواد پتروشیمی مایع برای صادرات، حمل ال.ان.جی و صادرات قیر و سایر فرآورده های نفتی نیز به فهرست فعالیت های گسترده شرکت ملی نفتکش ایران افزوده می شود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی نفتکش ایران اندکی پس از ملی شدن صنعت نفت ایران و در سال 1334 تاسسیس شد. وظیفه اصلی این شرکت، عملیات صادرات نفت خام، جابجایی فرآورده و نفت خام بین بنادر داخلی خلیج فارس و در صورت لزوم، واردات فرآورده های نفتی از دیگر کشورهاست. یکی دیگر از ماموریت های این شرکت، حمل فرآورده ال.پی.جی  است. به مرور زمان، مدیریت شناورهای کرانه پیما برای سرویس دهی به اسکله ها و سکوهای نفتی خلیج فارس نیز به فعالیت های این شرکت اضافه شد. در آینده ای نزدیک حمل مواد پتروشیمی مایع برای صادرات، حمل ال.ان.جی و صادرات قیر و سایر فرآورده های نفتی نیز به فهرست فعالیت های گسترده این شرکت افزوده می شود.
مالکیت شرکت ملی نفتکش ایران از آغاز انقلاب تا چند سال پیش در اختیار شرکت ملی نفت ایران بود. بر اساس تصمیم هیات دولت  سهام شرکت ملی نفتکش ایران بابت رد دیون دولت، به صندوق های بازنشستگی واگذار شد. هر چند با اجرای این تصمیم، رابطه مالکانه شرکت ملی نفت ایران با این شرکت قطع شد، ولی شرکت ملی نفتکش ایران همچنان خود استراتژی اصلی فعالیت های کاری خود را ارایه خدمات مورد نیاز شرکت ملی نفت ایران می داند.
در ادامه گفت و گوی پایگاه اطلاع رسانی شرکت ملی نفت ایران با محمد سوری مدیر عامل شرکت نفتکش ایران را می خوانید.

 

رابطه کاری شرکت ملی نفتکش ایران با شرکت ملی نفت ایران چگونه تعریف می شود؟ آیا پایان رابطه مالکانه این دو شرکت، باعث کاهش سطح همکاری ها شده است؟

وظیفه اصلی شرکت ملی نفتکش آن است که در خدمت شرکت ملی نفت ایران باشد. همچنین در منشور کاری شرکت نفتکش ایران ذکر شده است هر نوع خدماتی را که شرکت ملی نفت ایران در بخش حمل و نقل دریایی از ما بخواهد،ارایه دهیم.

در حال حاضر تمام عملیات صادرات نفت خام که به صورت C&F  انجام می شود و شرکت ملی نفت مطابق قرارداد، حمل و نقل آن را برعهده می گیرد، توسط شرکت ملی نفتکش ایران انجام می شود. گاهی نیز نفت خام را برای ذخیره سازی در مخازن کشورهایی دیگر مانند بندر رتردام، حمل می کنیم و در مخازن تحت اجاره شرکت ملی نفت ایران تخلیه می کنیم تا در فرصت مناسب و با قیمت مطلوب به فروش برسد.

همچنین واردات فرآورده های نفتی به ویژه فرآورده هایی را که به صورت FOB خریداری می شود بر عهده داریم.

جابجایی فرآورده در داخل کشور مانند انتقال تولیدات پالایشگاه لاوان به سرزمین مادر که در بندر عباس یا بوشهر تخلیه می شود، از دیگر خدمات شرکت ملی نفتکش به شرکت ملی نفت ایران است. این کار موجب کاهش چشمگیر هزینه ها می شود.

انتقال فرآورده برای مقاصد دور دست مانند از آبادان به بندعباس چابهار یاجزایر کیش، قشم لارک، هرمز و سایر جزایر نیز در دستور کار شرکت ملی نفتکش قرار دارد.

شرکت ملی نفتکش ایران در زمینه انتقال ال.پی.جی بین بنادر داخلی به دلیل کاهش هزینه حمل و نقل نیز فعال است.

گاهی اوقات اگر بازار نوسان پیدا کند، ممکن است ضرورت پیدا کند که قسمتی از نفت خام یا فرآورده های نفتی ذخیره شود تا در فرصت بهتری به بازار عرضه شود. در چنین شرایطی، کشتی های لازم برای ذخیره کردن نفت خام در اختیار شرکت ملی نفت ایران قرار می گیرد و ما همچنین به عنوان مشاور دریایی، همیشه در خدمت شرکت ملی نفت ایران هستیم .

مثلاًً شرکت ملی نفت ایران قصد دارد در  دریای خزر یک حوضچه فراگیر احداث کند. در این حوضچه کشتی هایی تا ظرفیت 80 هزار تن پهلو خواهند گرفت. شرکت ملی نفتکش ایران در زمینه نوع، طول و عمق اسکله ها و سایر مسایل فنی آن ازنظر دریایی به شرکت ملی نفت ایران مشاوره می دهد.

در احداث بنادر دیگرمثل عسلویه نیز اطلاعات و تجربه فنی خود را به شرکت ملی نفت ایران منتقل می کنیم.

برای تخلیه ته نشین مخازن عسلویه، خارگ و ماهشهر نیز به عنوان مشاور و شرکت حمل و نقل فعالیت می کنیم. البته در برخی موارد فقط به عنوان مشاور در خدمت شرکت پایانه های نفتی و شرکت نفت فلات قاره ایران هستیم و شناور را تامین نمی کنیم.

به دلیل غلظت نفت خام فوق سنگین چاه های سروش و نوروز، حمل و نقل تولیدات این چاه ها نیز با کشتی های شرکت ملی نفتکش ایران صورت می گیرد.

خدمات جانبی متعددی را نیز به کارکنان سکوهای نفتی ارائه می دهیم.  ارایه آب شیرین و سایر امکانات به سکوها و مشاوره های تعمیراتی ، از جمله خدمات شرکت ملی نفتکش ایران به شرکت ملی نفت ایران است.

 

وضعیت ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران چگونه است؟ در بازار رو به رشد حمل و نقل دریایی هیدروکربورها، چه جایگاهی را برای خود ترسیم کرده اید؟

شرکت ملی نفتکش ایران با توسعه ای که پیدا کرده اکنون به پنجمین ناوگان بزرگ دنیا با ظرفیت 6/10 میلیون تن تبدیل شده است. یعنی کشتی های ما اگر سالیانه به طور متوسط 10 سفر انجام دهند، سالیانه بیش از 100 میلیون تن نفت خام و فرآورده را جابجا می کنند.

تعداد قابل توجهی کشتی در دست ساخت داریم. اینها را به مرور تا سال 2011 تحویل می گیریم که ظرفیت این شرکت را به 14 میلیون تن می رساند و به سومین ناوگان دنیا تبدیل خواهیم شد.

الان در مرحله برگزاری مناقصه سفارش ساخت چندین کشتی300 هزار تنی هستیم که با تحویل گرفتن آنها به اولین ناوگان حمل و نقل نفت خام دنیا با حدود 50 کشتی 300 و 350 هزار تنی تبدیل می شویم.

 

فعالیت های شرکت نفتکش ایران چه نقشی در توسعه صنایع داخلی دارد؟

یکی از اهداف این شرکت آن است که نه فقط ماشین آلات حمل و نقل، بلکه دانش حمل و نقل را هم وارد کشور کنیم. خدمات جانبی و دانش فنی حمل و نقل، می تواند تعداد قابل توجهی از جمعیت کشور را به کار گیرد.

الان تولید رنگ دریایی با حمایت های شرکت ملی نفتکش ایران در کشور راه افتاده است و عمده رنگ مصرفی خود را از بازار داخلی تهیه می کنیم.

همچنین روغن موتور کشتی ها که قبلا به صورت کامل از خارج کشور تامین می شد، با حمایت های صورت گرفته در داخل کشور تولید می شود و بیشترین مقدار روغن موتور دریایی را از داخل کشور خریداری می کنیم.

آذوقه رسانی به کشتی ها، تعمیرات سفری، تعمیر و تامین قطعات و بسیاری از خدمات مورد نیاز کشتی ها نیز از داخل تامین می شود.

هر کشتی جدید که به ظرفیت ناوگان اضافه می شود، به طور متوسط 100 نفررا به صورت مستقیم و غیر مستقیم مشغول کار می کند.

در ایران شش، هفت دانشکده دریایی تشکیل شده که از طریق کنکور سراسری دانشجو جذب می کند که از طریق بورسیه شرکت ملی نفتکش ایران و سایر شرکت های کشتیرانی، برای فعالیت در این شرکت ها آماده می شوند.

الان حدود 85 درصد کارکنان شرکت ملی نفتکش ایران را نیروهای ایرانی تشکیل می دهند.

البته وقتی یک کشتی نو می خریم حدود یک دهه طول می کشد تا پرسنل ایرانی برای آن آموزش داده شوند و کم کم از افسر 4 و مهندس 4 به مرحله ناخدایی و سرمهندسی برسند.

 

شرکت ملی نفتکش ایران تجربه شرایط دشوار کاری به ویژه دفاع مقدس را پشت سر گذاشته است. با توجه به این تجارب، این شرکت می تواند چه نقشی در مدیریت ریسک فعالیت های بازرگانی خارجی شرکت ملی نفت ایران بر عهده گیرد؟

در زمان جنگ به جایی رسیدیم که کشتی های خارجی به جزیره خارگ نمی رفتند. همچنین شرکت های بیمه، برای کشتی هایی که به منطقه جنگی می رفتند، پوشش بیمه ای نمی دادند.

در آن شرایط شرکت ملی نفتکش ایران مسئولیت انتقال نفت خام از مناطق جنگی را بر عهده گرفت. در جزیره سیری و بعدها جزیره لارک، کشتی های مخزن مادر مستقر شدند؛ کشتی هایی به صورت ترددی نفت را از خارگ به کشتی های مخزن منتقل می کردند؛ در کنار این کشتی ها ضربه گیر های بزرگی  نصب شده بود؛ شناورهای متعددی هم برای پهلو دهی و سایر خدمات در کنار آنها مستقر بودند. کشتی های خارجی خریدار نفت خام ایران، از این ترمینال های شناور که خارج از منطقه جنگی بود نفت خام می گرفتند. بدین ترتیب صادرات نفت خام ایران و واردات فرآورده هایی که مورد احتیاج بود، حتی یک روز هم متوقف نشد و این برگ زرینی است که در تاریخ فعالیت های شرکت ملی نفتکش ایران و در واقع کل ایران به ثبت رسیده است.

شرکت ملی نفتکش در هر شرایطی آماده ارایه خدمات است و به مدیریت ریسک شرکت ملی نفت ایران کمک می کند. الان که بحث تحریم سازمان ملل و برخی کشورها مطرح است، شرکت ملی نفتکش ایران به عنوان یک ضربه گیر آماده خدمت است تا مشکلی برای کشور ایجاد نشود.

تغییر پرچم یک کار اساسی بود که باعث شد مشکلی در رفتن به بنادر مختلف نداشته باشیم. با به کارگیری چنین روشی، از این به بعد  بنادری که نفت خام ایران را تحویل می گیرند، با مضیقه مواجه نمی شوند.

 

شرکت ملی نفتکش در سال گذشته چه سودی داشت؟ این سود در مقایسه با سرمایه شرکت، چه وضعیتی را نشان می دهد؟ با توجه به این که بخش عمده ای از سهام شرکت ملی نفتکش ایران متعلق به بازنشستگان است، آیا نفع مناسبی به این گروه از مالکان شرکت رسیده است؟

شرکت ملی نفتکش ایران هیچگاه از بودجه دولت استفاده نکرده است. هرچه که در این شرکت وجود دارد، از محل درآمدها تامین شده است تا جایی که این شرکت از محل سود فعالیت های خود، مالک یک ناوگان بزرگ شده است. این طور نبوده که سهامداران، سرمایه شرکت را افزایش دهند. حتی سرمایه گذاران جدید که 3 صندوق بازنشستگی هستند، پولی را به این مجموعه وارد نکرده اند و سهام شرکت را بابت طلب هایشان دریافت کرده اند.

در مدتی که شرکت خصوصی شده، سود خوبی را به این صندوق ها داده است به گونه ای که همه این صندوق ها، شرکت ملی نفتکش ایران را درآمدزاترین شرکت زیرمجموعه خودشان می دانند.

به طور نمونه سال گذشته درآمد شرکت ملی نفتکش 1 و نیم میلیارد دلار بوده است که 625 میلیون دلار آن، سود عملیاتی است. سالیانه قسمت قابل توجهی از این سود تقسیم می شود و به صندوق های بازنشستگی تخصیص می یابد.

همین عامل باعث شده تا در صنعت نفت، از محل سود این شرکت و شرکت های مشابه، حقوق بازنشستگان تا حدودی بالا رفته است.

 

آیا بازنشستگان شرکت ملی نفتکش ایران هم از چنین امتیازهایی بهره مند شده اند؟

بله. درصد سهم بازنشستگی بالا رفته و الان علاوه بر پایه حقوق، فوق العاده ویژه و درصد حق کارگاهی هم به بازنشسته ها پرداخت می شود.

 

ساختار سازمانی شرکت ملی نفتکش ایران در سال های اخیرچه تغییراتی کرده و چه تغییراتی را پیش رو دارد؟

شرکت ملی نفتکش ایران در حال تبدیل شدن به یک هلدینگ با 10شرکت زیرمجموعه است که هر کدام از آنها، برنامه های توسعه خاص خود را دارند.

یکی از این شرکت ها، آفرین قشم نام دارد که وظیفه آن، بورسیه کردن دانشجویان از طریق کنکور سراسری و فرستادن آنها به دانشکده های مختلف دریایی است. آموزش این دانشجویان روی دریا تکمیل می شود تا بتوانند در خدمت شرکت ملی نفتکش یا دیگر شرکت های کشتیرانی داخلی قرار گیرند. درصورت مازاد بودن، برای آنها در سطح بین المللی کاریابی می شود.

38 و نیم درصد سهام این شرکت به شرکت ملی نفتکش ایران تعلق دارد.

شرکت بیمه اتکایی امین ، یکی دیگر از زیرمجموعه هاست که فعالیت اتکایی دارد و به صورت مستقیم با بیمه گرها ارتباط ندارد.

شرکت های دیگر زیرمجموعه این شرکت، 8 شرکت های کشتیرانی هستند. از جمله این شرکت ها می توان از شرکت کشتیرانی پتروشیمی پارس نام برد. این شرکت از همکاری سه شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، شرکت ملی نفتکش و شرکت بازرگانی پتروشیمی ایران تشکیل شده است. وظیفه این شرکت حمل کالاهای مایع صادراتی کارخانه های پتروشیمی ایران است. این شرکت 4 سال است که باکشتی های استیجاری فعالیت می کند. خریداری 20 کشتی 35 هزار تنی برای این شرکت ازبرنامه های مهم این شرکت در ماه های آتی است.

 گفتنی است با خرید این کشتی ها ظرفیت ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران به 700 هزار تن برای 2 میلیون تن کالای  صادراتی و وارداتی می رسد.

شرکت کشتیرانی آریا نیز یکی دیگر از شرکت های زیر مجموعه شرکت ملی نفتکش ایران جمهوری اسلامی ایران است که وظیفه آن حمل محصولات و کالاهای خشک است. این شرکت در حال حاضر از 4 کشتی با  ظرفیت  نزدیک به 250 هزار تن برخوردار است، شرکت آریا نیز در نظر دارد با خریداری10 کشتی70 تا 92 هزار تنی ظرفیت خود را توسعه دهد.

کشتیرانی CML  یکی دیگر از شرکت های تابعه شرکت ملی نفتکش ایران است که حمل نفت خام در دریای خزر را به عهده دارد. با توجه به برنامه های جمهوری اسلامی برای کشتیرانی و تولید نفت خام در دریای خزر و انتقال نفت خام کشورهای حاشیه این دریا از طریق خط لوله نکا - جاسک  و همچنین نیاز پالایشگاه های تبریز وتهران به نفت خام و خرید نفت خام از این کشورها، توسعه این شرکت ضروری است.

از دیگر شرکت های تابع نفتکش ایران، می توان شرکت کشتیرانی رازی را نام برد که به تازگی به ثبت رسیده است. این شرکت یک شرکت کشتیرانی مشترک بین ایران و روسیه است و وظیفه آن حمل کالاهای خشک در دریای خزر و دیگر آب راه های بین المللی است.

شرکت کشتیرانی بکه نیز یکی دیگراز شرکتهای تابع شرکت ملی نفتکش جمهوری اسلامی است.  این شرکت با همکاری ایران و کشورهای امارات متحده عربی، سوریه، مالزی و کویت، برای حمل نفت خام و فرآورده های نفتی تشکیل شده است و اکنون با اجاره کشتی های مورد نیاز خود به فعالیت مشغول است. دفتر مرکزی این شرکت در دوبی قرار دارد.

شرکت کشتیرانی سیروس نیز با همکاری بخش خصوصی و شرکت ملی نفتکش تاسیس شده است.  85درصد این شرکت در تملک شرکت ملی نفتکش قرار دارد و وظیفه آن حمل نفت خام و فرآورده های نفتی و کالاهای خشک است. اولین کشتی این شرکت اجاره شده و به زودی به صورت رسمی فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.

شرکت ملی نفتکش با همکاری کشور ونزوئلا شرکتی را برای حمل نفت خام وفرآوردهای نفتی تاسیس کرده است که به زودی  این شرکت نیز فعال خواهد شد.

شرکت ملی نفتکش برای حمل قیر  شرکت جدیدی را با همکاری و مساعدت شرکت سرمایه گذاری نفت و گاز، یکی ازشرکت های زیر مجموعه شستا تاسیس کرده است که در آینده نزدیک این شرکت نیز فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.

با توجه به وجود منابع عظیم گاز در ایران  و برنامه ریزی های گسترده برای صدور 83 میلیون تن LNG تولیدی از گاز میدان های فردوس، پارس شمالی، گلشن و پارس جنوبی، شرکت ملی نفتکش ایران قصد دارد به طور فعال در این زمینه فعالیت کرده و در همین چارچوب به زودی شرکت جدیدی با مشارکت شرکت های داخلی و خارجی تاسیس خواهد شد. البته بنا بر مصوبه دولت باید تنها 50 درصد این گاز توسط شرکت های ایرانی صادرشود.

بنابراین با نهایی شدن قراردادهای شرکت ملی نفت ، شرکت های دیگری به زودی برای انجام پروژه های مربوط به حمل و صادرات گاز تاسیس خواهد شد.

 

با توجه به رویدادهای سال گذشته و ظهور مشکل دزدان دریایی و تعرض آنها به کشتی های مختلف این شرکت چه تدابیری برای مقابله با این پدیده اندیشیده است؟

دزدی دریایی ازاولین روزهای شکل گیری صنعت دریایی پدید آمد و سابقه ای به قدمت صنعت دریایی و کشتیرانی دارد بنابراین پدیده ای بسیار قدیمی است ولی آنچه که این روزها در آبهای سومالی رخ داده از نظر شکل و شمایل با تمام دزدی های قرون گذشته در دریا فرق دارد. هم اکنون در آبهای سومالی تعداد دزدی و حملات به کشتی های در حال تردد از این مناطق به بیش از200 مورد درسال رسیده  و ربوده شدن بیش از 50 کشتی در طول یک سال، بزرگی و عمق این بحران را نشان می دهد.

دلیل عمده و اصلی بروز و ظهور این پدیده در آب های سومالی، نبود یک حکومت مرکزی قوی در این کشور است. فقر بسیار زیاد مردم سومالی، ساحل نشینان این کشور را برای کسب درآمد و گذران زندگی به  سمت تجاوز به کشتی های خارجی کشانده است.امروزه این دزدان از سلاح های بسیار پیشرفته و مدرن برخوردار هستند. کشور سومالی به تنهایی 1100 کیلومتر مرز آبی دارد  که تمام طول این مرز  به حوزه مانور و عملیات این دزدان تبدیل شده است. علاوه بر این دزدان دریایی هم اکنون تا عمق 700 کیلومتری دریا پیشروی کرده اند و به راحتی به تمام کشتیهای مستقر در خلیج عدن دسترسی دارند.

تا به امروز به کشتی های شرکت ملی نفتکش جمهوری اسلامی ایران  توسط  این دزدان 12مرتبه تجاوزشده است. برای مبارزه با این دزدان و رفع این پدیده شوم اقدامات گوناگونی صورت گرفته و تعداد قابل توجهی ناوهای جنگی کشور های مختلف به این منطقه فرستاده شده است ولی به دلیل گستردگی حوزه عملیات این دزدان و پراکندگی آنها، به تعداد ناوهای بسیار بیشتری نیاز است.

همچنین برخی از کشتی ها و شرکت های خارجی برای مقابله با این دزدان از افراد امنیتی استفاده کرده و آنها را در کشتی های خود مستقر کرده اند.

شرکت ملی نفتکش هم برای مقابله با دزدان فعالیت هایی را انجام داده است، نصب سیم های خاردار در اطراف ودورتا دور کشتی ها و تجهیز کردن درب های کشتی ها به قفل های ایمن برای جلوگیری از ورود دزدان به داخل اتاق ها و کانکسهای کشتی، مجهز کردن کشتیها به دوربین های دید در شب وهمچنین تجهیزات علامت دهی در دریا مانند انواع منورها از اقدامات این شرکت برای مقابله با این دزدان است. دو ناو جنگی نیز توسط ارتش جمهوری اسلامی ایران به منطقه اعزام شده اند و همچنین استقرار دو کشتی ایستگاهی با افراد مسلح توسط کشتیرانی جمهوری اسلامی در جنوب عمان در بندر سلاله و جی بوتی برای کمک به کشتیهای ایرانی نیازمند کمک، از جمله فعالیت های جمهوری اسلامی ایران در این زمینه است.

اما راه حل اصلی برای مقابله با دزدان دریایی برقرای یک دولت مقتدر در سومالی است. تا زمانی که در این کشوریک حکومت مقتدر روی کار نیاید و فقر در این کشور گسترده و همه گیر باشد، اقبال و توجه مردم این کشوربه دزدی دریایی برای کسب درآمد و ثروت، راهی ساده و در دسترس خواهد بود.

شرکت ملی نفتکش ایران با تجربیاتی که در زمان جنگ به دست آورده و سابقه طولانی بیش از نیم قرن، به یکی از شرکتهای تراز اول جهان در حمل و نقل دریایی تبدیل شده است. تجربه های فنی این شرکت به ویژه تجربه منحصر به فرد جنگ، در بخش هایی مانند تعمیر و نگهداری، نظارت بر ساخت و انتخاب بهترین ماشین آلات، کمک زیادی به ما می کند.

همچنین انتخاب نوع رنگ ها و دستگاه های روی عرشه برای سازگاری بیشتر با محیط زیست.

رنگ بدنه کشتی ها به تدریج در 2 یا 3 سال در آب دریا حل می شوند و به همین دلیل، شرکت نفتکش از رنگ هایی استفاده می کند که آلوگی دریایی کمتری ایجاد کنند.

همچنین در انتخاب نوع سوخت دقت داریم تا خروج گازهای Co2 و سایر گازهایی که به لایه ازون خسارت می زنند، کاهش یابد.

 

با توجه به لزوم توجه بیش از پیش به محیط زیست و زیان های جبران ناپذیر سوخت های فسیلی به محیط زیست  چه اقداماتی برای کاستن آلودگی های ناشی از این سوخت ها شده است؟ آیا در سوخت کشتی ها تغییری ایجاد شده است؟ چه اقداماتی در این زمینه تا به امروز صورت گرفته است؟

همین طور که اطلاع دارید سوخت های هیدروکربن مقدار سولفور بسیار بالایی دارند که ایجاد CO2  و گازهای سمی می کنند تلاش کرده ایم که مقدار سولفور گازوییل های مورد استفاده کشتی ها را به حداقل برسانیم و با نصب دستگاه هایی به موتورهای این کشتی ها،  گازهای خروجی را به گاز های کم خطر و سمی تبدیل کنیم البته باید توجه داشت که 90 درصد از حمل ونقل و انتقال کالاو محصولات امروزه در دنیا از طریق دریا و با کشتی ها صورت می گیرد ولی کشتی ها تنها 5/4 درصد از تولید آلودگی هوا را به عهده دارند و سهم زیاد آلودگی هوا ناشی از فعالیت کارخانه ها، پالایشگاه ها و خودروها  است .

در زمینه استفاده از گاز به عنوان سوخت برای کشتی ها نیز امروزه تنها کشتی های حمل کننده LNG  از این سوخت برای حرکت استفاده می کنند. زیرا در طول مسیر به طور طبیعی مقداری از LNG  این کشتی ها به بخار تبدیل می شود که با بهره گیری از تکنولوژِی خاص در طراحی موتور این کشتی ها، از LNG بخار شده برای سوخت کشتی استفاده می شود. 

کلمات کليدي
سوري, نفتكش, صادرات, خليج فارس
بيشتر
نخستين محموله بوتان كارخانه NGL سيري صادر شد
صادارت بيش از يك ميليارد و 821 ميليون دلار كالا از گمرك منطقه ويژه پارس
سومين محصول پالايشگاهNGL سيري صادر شد
نخستين محموله صادراتي ميعانات گازي فاز ١٢ پارس جنوبي بارگيري شد
هيچ وقفه اي در صادرات نفت عراق ايجاد نشده است
كوچك يا بزرگ كردن بخش :.فرم ذیل صرفا برای اطلاع از نظرات شما درباره همین صفحه است .خواهشمند است، سوالات و درخواست های خود را ازطریق ارتباط مردمی مرقوم فرمایید.

نام
* نام خانوادگي
شماره تماس
آدرس پست الكترونيكي
نام كشور
* توضيحات

تعداد بازديد اين صفحه: 1067

English Site



 

خانه | بازگشت | حريم خصوصي كاربران |
Guest (niocguest)


Powered By Sigma ITID.