پنجشنبه 23 آذر 1396   18:31:06
 
مصاحبه اختصاصی هفته نامه دانش نفت با معاون وزیر نفت
جوادی: اولویت نخست شرکت ملی نفت ایران تکمیل و تسریع پروژه های پارس جنوبی و غرب کارون است

مصاحبه اختصاصی هفته نامه دانش نفت با مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران که روز شنبه 19 مهرماه در این نشریه منتشر شد به شرح زیر است.


جناب مهندس حدود یک سال و یک ماه از انتصاب حضرتعالی در مسئولیت مدیر عاملی شرکت ملی نفت ایران می گذرد. در این مدت چه اقداماتی را در دستور کار خود در حوزه شرکت های زیر مجموعه قرار داده اید؟
همان طور که می دانید؛ شرکت ملی نفت ایران سازمانی بسیار بزرگ با حیطه مسوولیت بسیار سنگین است. به هر حال در بدو ورود اینجانب به شرکت ملی نفت ایران سه بحث را محور قرار دادیم، یکی اینکه تلاش کنیم و در حوزه هایی که می توانیم شرکت را فعال نماییم و شتاب را در آنجا زیاد کنیم که در این مورد تامین گاز مورد نیاز و تکمیل پروژه های مربوطه اولویت شد محور دوم تلاش برای تامین مالی مورد نیاز برای خروج از رکود در توسعه ونگهداری تعیین شد.
محور سوم باز تعریف حوزه های مسئولیت ها، شناسایی و بهبود فرایند ها با هدف ارتقا فرهنگ سازمانی، شفاف سازی، گریز از موازی کاری، تقویت پاسخ گویی و مسئولیت پذیری بود. بطور نمونه، در انتصاباتی که انجام داده ام به اهم ماموریت های هر سازمان و انتظارات محوری اشاره کرده ام تا با کسانی که منصوب می شوند، براساس یک چارچوب مشخص و معینی حرکت نماییم.
اقدامات شما در اجرای پروژه ها چگونه بوده است؟
ببینید! بر اساس همین نگرش ساختارگرایانه، در پارس جنوبی پروژه ها را اولویت بندی کردیم. چون منابع در دسترس شرکت ملی نفت متناسب با هزینه ها و نیازهای پروژه های شروع شده نبوده و ما با کمبود حاد منابع مواجه بودیم. بر همین مبنا، پروژه های پارس جنوبی را به 3 اولویت تقسیم بندی کردیم.
 اولویت اول: فازهایی بودند که درصورت توجه، تقویت مدیریت و تلاش بیشتر می توانستند در سال 93به بهره برداری برسند و بخش زیادی از کمبود گاز کشور را جبران کنند.
 اولویت دوم: سایر فازهای گازی بود که کار اجرایی آنها شروع شده بود، ولی هیچکدام در سال 93 و تعداد زیادی از آن ها در سال 94 هم به بهره برداری نمی رسیدند.
 و اولویت سوم را هم تعیین تکلیف کارهای باقیمانده پارس جنوبی، مانند فاز 11، تعیین تکلیف میعانات تولیدی و همین طور توسعه و شتاب بخشیدن به توسعه لایه نفتی پارس جنوبی قرار دادیم که البته به تبع آن پشتیبانی های لازم هم در دستور کار قرار گرفت. بخشی از این پشتیبانی ها بر عهده شرکت نفت و گاز پارس و بخشی بر عهده منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و بخشی هم بر عهده طرح عمران توسعه مناطق نفت خیز که امور غیر محوری مثل راهسازی ها و ... را بر عهده داشت، گذاشته شد. در حقیقت تلاش کردیم که یک ساماندهی مجددی بر روی پارس جنوبی اعمال نماییم. در عین حال، همین تمرکز را در بخش تولید نفت بر روی دو محور انجام دادیم. یک اولویت را در مناطقی که تولید نفت داریم،بر روی نگهداشت تولید و نه توسعه متمرکز کردیم تا بتوانیم منابع را به بهترین شکل به این مناطق تخصیص دهیم و در اولویت بعدی، عمده توسعه را در غرب کارون متمرکز کردیم که میادین عمدتا مشترک عظیمی در آنجا وجود دارد. مثل آزادگان جنوبی، شمالی، یادآوران، یاران و .... در میادین غرب کارون هم اولویت را در مرحله اول به شتاب بخشیدن به کار پیمانکاران قرار دادیم. بر همین اساس، با تدابیر صورت گرفته، پیمانکاران در میادین آزادگان شمالی و یادآوران، سرعت و کیفیت کارخود را بر اساس قراردادهای منعقده بهبود دادند و در میدان آزادگان جنوبی به دلیل اینکه پاسخی مثبت از پیمانکار نگرفتیم، روی تجدید ساختار قرار داد حرکت کردیم و اداره قرارداد را از پیمانکار «بای بک» گرفتیم و تحت مدیریت شرکت ملی نفت و زیر مجموعه آن شرکت «متن» و بسیج پیمانکاران داخلی و بکار گرفتن از بخشی از توان شرکت مناطق نفت خیز جنوب سازماندهی کردیم. الحمدا... آثار این اقدام مدیریتی در حال پیدایش است و امروز که حدود 5 ماه از این تصمیم می گذرد، در میدان آزادگان جنوبی که 3 دکل فعالیت می کرده 12 دکل در حال فعالیت است و انشاءا... به زودی این تعداد و تا پایان پاییز سال جاری به 20 دکل خواهد رسید. بنابراین اهدافی را که برای توسعه مدنظر داریم در حال اجرا هستیم در حال شکل گیری است که پروژه ها شتاب مناسب خود را پیدا کنند.
 شما هنگامی در راس شرکت ملی نفت ایران قرار گرفته اید که برخی شرکت ها در مرحله واگذاری بودند و شرایط نامناسبی داشتند، برای حل این چالش ها چه اقداماتی را انجام دادید؟
به نکته خوبی اشاره کردید، برخی از شرکت ها به واسطه اصل 44 بلاتکلیف شده بودند. ما جلسات خوبی را با وزارت اقتصاد و دارایی، شورای عالی اصل 44 و مسوولین مترم سازمان خصوصی سازی داشتیم و به هر حال با تلاش صورت گرفته،و تفاهمات انجام گرفته،بخش زیادی از این شرکت ها از بلاتکلیف خارج شدند و وضع روشنی پیدا کردند. برخی مانند مهندسی و توسعه نفت ابقا و برخی مانند شرکت پشتیبانی مناطق نفت خیز از حالت شرکت خارج و به صورت مدیریت ستادی باز تعریف گردیدند و به حمدا... داریم روی بستری حرکت می کنیم که همه شرکت ها شتاب مناسب خود را برای تولید و خدمت به صنعت نفت داشته باشند.
در خصوص تامین منابع مالی برای اجرای پروژه های صنعت نفت چه تدابیری تاکنون اندیشیده شده است؟
در حال حاضر مهم ترین بحث ما چاره جویی برای تامین منابع مالی است که با تصمیم درستی که مجلس شورای اسلامی در بودجه سال 93 گرفت و با تعریف بند ق تبصره دو قانون بودجه سال 93 اجازه داد تعریف کردیم و هم اکنون برای تصویب به شورای اقتصاد ارسال و در مرحله بررسی است که امیدواریم هر چه سریعتر به تصویب برسد. که به واسطه این اقدامات بتوانیم منابع مالی تکمیل توسعه آزادگان و غرب کارون و برخی از طرح های مهم توسعه را تامین و این پروژه های عظیم را به نتیجه برسانیم و به هدف گذاری مان تا سال 96 که هم تکمیل بخش گاز آزادگان جنوبی و هم غرب کارون است برسیم یعنی در این صورت ما با مازاد گاز و نفت مواجه خواهیم بود که انشاء ا... باید در بخش بازاریابی فعالیت هایمان را مضاعف کنیم تا مشتریان جدیدی برای نفت و گاز مازادمان پیدا کنیم. در بخش ساختار هم در حقیقت بحث شرکت ملی صادرات گاز نیاز به باز تعریف و تعیین تکلیف داشت که خوشبختانه بازتعریف شد ومسئولیت بازاریابی و صادرات گاز و شرکت ملی صادرات گاز کلاً به شرکت ملی نفت ایران برگشت و بر اساس ماموریتی که برای آن تعریف شد که الحمدا... این شرکت در برهه حاضر فعالیت خوبی را آغاز کرده و در آینده انشاالله شاهد نتایج پربار فعالیت های این شرکت خواهیم بود. روش دیگر و جدید مالی را با استفاده از ظرفیت های قانونی برای تامین مالی اغاز کردیم که عرضه مایعات گازی و نفت خام در بورس است و به زودی عرضه اوراق سلف نفتی را بصورت آزمایشی در بورس اغاز خواهیم کرد.
به هر جا هر گزینه قانونی ممکن برای تامین مالی نیازهای شرکت نفت را برای شتاب بخشیدن به باز سازی و نو سازی و توسعه صنعت را دنبال می کنیم.
کنفرانس تبیین و معرفی مدل های جدید قراردادی قرار است در لندن برگزار شود. از سویی دیگر، اخبار امید بخشی از گشایش هایی در بحث مذاکرات هسته ای شنیده می شود. با این وجود، چشم انداز کنفرانس لندن را چگونه می بینید؟
مستحضر هستید که این کنفرانس به جای ماه نوامبر به اواخرماه فوریه(اوایل اسفند) موکول شده است. در این کنفرانس قصد بر این است که پروژه های توسعه ای و تعدادی از پروژه های افزایش یا نگهداشت تولید در بخش میادین نفت و گاز ارایه شود و در همین خصوص مدلی در حال نهایی شدن است که اگر این مدل به تصویب هیات محترم وزیران برسد، درکنفرانس لندن ارایه خواهد شد. در حقیقت قراردادهای سرویس جدیدی تعریف می شوند که 2 ویژگی عمده نسبت به قراردادهای قبلی دارند.
اول اینکه توسعه دهنده مدت طولانی تری همراه این پروژه ها خواهد بود و به نوعی در تولید حضور خواهد داشت و بعضا به صورت اجرایی و ارایه خدمات فنی تولید و پشتیبانی و دیگر اینکه در حقیقت آن مقداری را که به صورت دستمزد در پروژه های توسعه ای قرارداد های سرویس قبلی می گرفت و مقدار ثابتی بود، این مقدار در روش جدید به میزان تولید بستگی خواهد داشت و هرچه تولید افزایش یابد، دستمزد توسعه دهنده نیز افزایش خواهد یافت. بنابراین امیدواریم با توجه به این دو ویژگی خوب، این قراردادها با استقبال قابل توجهی روبرو شوند و بازار ایران که تا سال ها برای سرمایه گذاری جهانی و دانش فنی توسعه میادین نفت وگاز بین المللی محدود و دشوار بود، دوباره رونق بگیرد. البته علایم و تحلیل های جهانی هم نشان می دهد که شرکت های خارجی برای ورود به صنعت نفت ایران لحظه شماری می کنند که امیدواریم بازار صنعت نفت ایران برای سرمایه گذاری و توسعه تولید در کشور مانند گذشته دوباره پر رونق شود و نوید بخش رونق اقتصادی شتابانی برای کشور عزیزمان باشد.
آیا فراتر از تحلیل ها، پالس های مثبتی هم از سوی شرکت های معتبر جهانی دریافت کرده اید؟
بله. خیلی از این شرکت ها که در دوران تحریم، حتی مکاتبات مارا جواب نمی دادند و از تشکیل جلسات با ما اجتناب می کردند، در حال حاضر در بالاترین سطوح مکاتبه می کنند و در خواست ملاقات دارند. برخی از مدیران این شرکت ها با آقای وزیر و یا خود بنده ملاقات کرده اند. و آنها به شدت علاقمند و مترصد هستند که با اولین گشایش در مذاکرات هسته ای و رفع تحریم ها،در صنعت نفت ایران حضور پیدا کنند.
جناب مهندس! در حال حاضر وضعیت تولید نفت ایران به چه میزانی است؟
ما وضعیت تولید نفت مان در مجموع درهمان حد مصرف داخلی باضافه میزانی است که در بازار جهانی به فروش می رسانیم. ما برای تولید به مقدار کنونی و حتی بیشتر از میزان کنونی مشکلی نداریم. و به راحتی توان افزایش تولید به میزان بسیار بیش از تولید کنونی و رسیدن به حدود عرضه قبلی را داریم بنابراین میزان تولید نفت ما همان مقداری است که در گزارشات مراجع رسمی عنوان می شود.
برای افزایش ضریب برداشت نفت چه اقداماتی صورت گرفته است؟
افزایش ضریب برداشت یعنی سرمایه گذاری، برای ایجاد و تکمیل تاسیسات تحت الارضی و سطح الارضیمورد نیاز روش های EOR و IOR است. روش های متنوعی از قبیل: تزریق گاز، نصب پمپ های درون چاهی، تزریق آب و همینطور تزریق مواد شیمیایی و تکمیل پروزه های نمک زدایی...برای این منظور وجود دارد. خوب ما به دلیل محدودیت هایی که مواجه هستیم، تلاش کرده ایم ابتدا پروژه های نیمه تمامی که در این زمینه وجود دارد، تکمیل کنیم که هم اکنون در حال انجام این پروژه ها هستیم. همچنین پمپ های جدیدی را هم در حال نصب هستیم و تعدادی را هم نصب کرده ایم و انشاء ا... آن هدف گذاری که در برنامه پنج ساله بوده محقق شود و یک درصد به ضریب برداشت اضافه شود.
به آزادگان جنوبی برگردیم مباحثی دال بر جاسوسی طرف چینی در این میدان به گوش رسید؟ نظر شما چیست ؟
هیچ دلیل مستندی تا کنون برای این موضوع نداریم، بنابراینپرداختن به آن هم ضرورتی در مقطع کنونی ندارد.
به تولید نفت از دریا در فلات قاره اشاره می کنم. در حال حاضر می بینیم که برنامه تولید نفت از دریا با چشم انداز خود فاصله زیادی دارد. آینده فلات قاره و تولید نفت از دریا را چگونه ارزیابی می کنید؟
ببینید! ما همین الان حدود 40 درصد صادرات نفت ایران از تولید نفت درفلات قاره است، به دلیل تنوع نفت فلات قاره و میادینی که در دریا وجود دارد و کیفیت آن ما هرچه بتوانیم ازدریا نفت تولید کنیم در بازار مشتری داریم. شاید اولین گام هایی که ما می توانیم در بازار جهانی پس از تحریم ها برداریم از تولید نفت از دریا خواهد بود، اما تولید نفت از دریا و فلات قاره بسیار پر هزینه است، یعنی هزینه تولید نفت ما در فلات قاره بسیار گران تر از خشکی است، به همین دلیل بیشترین تلاش ما این است که پروژه های نیمه تمام را به اتمام برسانیم و بیشتر منابع را صرف نگهداشت تولید کنیم و به دلیل محدودیت منابع، درحال حاضر توسعه جدید در برنامه ما نیست. البته پروژه های توسعه ای تولید نفت از دریا را در کنفرانس لندن ارایه خواهیم داد و  اگر سرمایه گذاران و شرکت های جدید علاقه مند باشند ما هم استقبال خواهیم کرد، اما در حال حاضر با توجه به محدودیت منابع در داخل، چه منابع شرکت ملی نفت و چه سایر منابع در کشور، این اولویت را برای ما ایجاب نمی کند که در فلات قاره ایران سرمایه گذاری در کوتاه مدت انجام گیرد، به همین دلیل شرکت نفت فلات قاره ایران از نظر تامین منابع مالی دچار کاستی ها و مشکلاتی است که امیدواریم بتوانیم آن را کاهش دهیم.
به تولید گاز در پارس جنوبی نگاهی می کنیم. آیا وعده جنابعالی دال بر افزایش 100 میلیون متر مکعبی گاز در پارس جنوبی تحقق خواهد یافت؟
انشاءا... قولی را که داده ایم تحقق پیدا خواهد کرد، هم تولید گاز از دریا و هم شیرین سازی در خشکی. انشاءا...حداقل 5 ترین از 6 ترین فاز 12 تا پایان سال به بهره برداری می رسد. 2 ترین که الان به بهره برداری رسیده 2 ترین دیگر تا پایان آذر ماه و ترین پنجم هم یک ماه پس از آن به بهره برداری خواهد رسید. همچنین امیدواریم 2 ترین دیگر فازهای 15 و 16 تا پایان پاییز به بهره برداری برسد و در همین حالا امیدواریم که یک ترین از فاز 17 و 18 را هم به مدار تولید تا پایان سال برسانیم. بنابراین به لطف خدا و تلاش های چشمگیر و مسئولانه پیمانکاران، سازندگان و همکاران خوبمان در شرکت نفت، شرکت نفت و گاز پارس و شرکت بهره برداری گاز پارس جنوبی تا پایان سال بیش از 100 میلیون متر مکعب تولید گاز خواهیم داشت و نگرانی در این زمینه وجود ندارد.
 در سال های اخیر، همواره پیمانکاران صنعت نفت در دریافت مطالبات خویش دچار چالش بوده اند و نگرانی پیمانکاران در تامین منابع مالی به چالشی برای آنان مبدل شده است به طوری که پرداخت ها به آنان گاها با تاخیرهای زیادی مواجه است، چه پیامی به پیمانکاران نفت در این خصوص دارید؟
همه می دانیم که کشور با محدودیت منابع مالی مواجه است و دلیل آن این است که تعهداتی که در گذشته در نفت ایجاد شده متناسب با افق درآمدهای آن نبوده است. پروژه هایی که در آن هزینه هم شده و هیچ کدام به موقع به بهره برداری نرسیده است، بنابراین شرکت نفت با یک بدهی انباشته مواجه است در حالی که در چنین شرایطی معمولاً پروژه را اولویت بندی می کنند تا بتوانند منابع مالی را در زمان مقرر در پروژه ها تزریق کنند. علی ایحال این اتفاق افتاده و ما هم وظیفه داریم که این تعهدات مالی را با کمترین تاخیر پرداخته و پروژه ها را به اتمام برسانیم. پس بدیهی است که در این دوران انتقال با یک عدم تناسب منابع با هزینه ها مواجه باشیم. برای رفع این مشکل ما بخشی از این کسری را از محل صندوق توسعه ملی برنامه ریزی کرده ایم که در حال حاضر عملاً در حال انجام است در همین حال ظرف همین مهرماه 2 پروژه دیگر از طریق صندوق توسعه ملی تامین مالی خواهد شد. در عین حال از دولت خواهش کردیم و موافقت گرفتیم که منابع جدیدی را موقتااز محل منابع دولت در اختیارمان بگذارند که این مهم هم تصویب شده و امیدواریم تا پایان سال عملیاتی شود. بنابراین می توانیم اینطور عنوان کنیم که در سال جاری وضعیت اجرای تعهداتمان بهتر از سال گذشته خواهد بود، اما به طور یقین ملاحظات و محدودیت هایی همچنان خواهیم داشت که امیدواریم با گشایش بین المللی تمام موارد بدهی ها از سال آینده بتدریج باز پرداخت وبه روز شوند.
آقای مهندس! ملاک جنابعالی در انتصابات چیست؟در گذشته انتقادات بسیاری نسبت به انتصابات وجود داشته است. ریشه این انتقادات را در چه می بینید؟ عده ای هم اعتقاد دارند که شما در انتصابات جدید با حوصله عمل می کنید؟
ببینید! نفت یک نظام طبقه بندی مشاغل دارد که مانند ارتش است. پایه نفت این است که یک نفر از سطح پایین می آید و متناسب با تحصیلات و تجربیاتش و ارزیابی عملکردش ارتقاء پیدا می کند یک ارزیابی شایستگی سالیانه دارد. در شرکت ملی نفت و در تاریخ گذشته اش کمتر اتفاق می افتاده که یک فردی با اختلاف پایه شخصی نسبت به سازمانی، بیشتر از 2 یا 3 ،مسئولیت به او واگذار شود. این اتفاقی که در گذشته نه چندان دور در مسوولیت ها افتاد این بود که این اختلاف در انتصابات به 5 یا 6 پایه سازمانی رسید. یعنی اینکه یک شبه یک «ستوان» رفت و جای یک «سرهنگ» نشست!! و یا یک «سروان» رفت جای یک «سرتیپ»! به هر تقدیر خیلی از آنهایی که آن موقع منصوب شدند، شاید صلاحیت آن مسوولیت را در آن مقطع نداشتند، ولی در طی این مدت برخی از این افراد استعدادها و قابلیت های داشتند که ما در جابجایی شان مردد شدیم، به همین دلیل با حوصله و بررسی عملکرد تغییرات را انجام می دهیم. قصد نداشتیم که ضربتی تغییرات را انجام دهیم. این یک دلیلش بود، دلیل دوم این بود که به هر حال انتصابات در آن مقطع نامناسب بود اما به مروز زمان این فاصله سازمانی کمتر شد و این افراد نسبت به آن سمت تجربه پیدا کردند و پخته ترشدند. اگر آن موقع با 7 اختلاف سازمانی منصوب شده بودند این اختلاف به 4 یا 5 رسید. همین موضوع هم موجب شد که ما در انتصابات با یک طمأنینه و تامل بیشتری و با ارزیابی دقیق تری اقدام کنیم. در هر حال انتصاب بیش از دو فاصله را ممنوع کرده ایم و در مواردی استثنایی که در مسئولیتی فرد شایسته تری پیدا نشود و دلایل کافی وجود داشته باشد،باید در هیات مدیره شرکت مصوب شود یعنی کاملاً کنترل کرده ایم و بالای 3 هم هرگز انتصابی نداشته ایم.
اینجانب با شناختی که از شما دارم می دانم که جنابعالی اعتقاد راسخی به اصل شایسته سالاری دارید. در اصل شایسته سالاری و انتصاب مدیران چه ملاک هایی در دستور کار شماست؟
شایسته سالاری مولفه های متفاوتی دارد، هیچ کدام به تنهایی تعیین کننده نیست ولی حداقل لازم و مجاز هریک را باید فرد مورد نظر داشته باشد.، یکی از فاکتور های شایسته سالاری، «سلامت» است دومین مولفه«باور به ماموریت» است. ممکن است آن فرد سلامت باشد اما به آن ماموریت باور نداشته باشد و اعتماد و اعتقادی به ان مسوولیت نداشته باشد. سومین مولفه دانش مورد نیاز است. چهارمین فاکتور شایسته سالاری هم «تجربه» است و پنجمین مولفه «سابقه عملکرد» آن فرد است. ما باید در انتخابات و انتصاباتی که انجام می دهیم تلاش کنیم که نسبت معقولی را در این مولفه ها ایجاد نماییم.در همین حال، هیچکدام از این فاکتورها را نمی توان به صورت مطلق دید. نمی خواهم بگویم که امکان اشتباه در انتصابات نبوده است، ولی تلاش شده که این معیار ها رعایت شود ورویه صحیح برقرار شود. شما در احکام انتصابات دیده اید که تلاش کرده ام که اهم انتظارات نفت را از مدیر تعیین شده عنوان کنم و هم ماموریت های اصلی آن سازمان را برای مدیر جدید بازخوانی کنم و بگویم که همکار گرامی! در این مسوولیت شما این ماموریت ها وجود دارد که باید به نحو احسن انجام دهید سوم هم تلاش کرده ام که به آنها بگویم که در یکی - دو ماه اول تصویری از حوزه ماموریت کاری خویش تبیین کرده و گزارش جامعی ارایه نماید و یافته ها و عملکرد خود را در هیات مدیره ارایه دهد وبدون شناخت دقیق وارزیابی و برنامه دچار روز مرگی نشود. ببینید! اینکه من آدم خوبی هستم و می خواهم کار کنم کافی نیست، لازم است ولی کافی نیست. این که من کار را می شناسم کافی نیست. من باید بدانم که با این پیش فرض ها چه یافته ام و چه کار می خواهم بکنم. ما متاسفانه گاهی دچار «جو» می شویم و قضاوت های ناپخته ای می کنیم. باید تلاش کنیم مدیرانمان وارد فضایی شوند که از قضاوت های عجولانه دور شده و درجهت اعتلای صنعت گام بردارند. بحث آخر هم این که واقعاً سعی کردم به همکارانم چه آنهایی که جدیدا پست گرفته اند و چه آنهایی که جابجا شده اند این را بگویم که صنعت نفت محل بروز سلیقه های سیاسی نیست. باید به نظام و برنامه های دولت اعتقاد داشته باشیم و برای اعتلای کشورصنعت گام بر داریم، بایستی توان انجام کار حرفه ای در سطح صنعت نفت داشته باشیم. تفکر سیاسی و یا شخصی برای بیرون از نفت است و نباید تاثیری در هیچ یک از تصمیمات و اقدامات کاری از جمله انتصابات داشته باشد. در کار فقط شاخص ها و رویه های حرفه ایباید مورد توجه و عمل قرار گیرد.تا نگاه سیاسی و گروهی ،ماموریت بزرگ سازمان را مخدوش و موجبات خسران برای کشور نشود.
جنابعالی حدود یک سال و یک ماه است که در راس شرکت ملی نفت ایران حضور دارید. از بهترین و شیرین ترین خاطره تان بگویید و هم چنین تلخ ترین خاطره؟
گفتن شیرین ترین خاطره سخت است چون به نوعی مقایسه است. اما یکی از تجربه های شیرین من توفیق آشنایی عمیق تر و وسیع تر با مناطق نفت خیز جنوب بود. در این مدت که متعدد به مناطق نفت خیز جنوب رفته ام، واقعاً به این اطمینان رسیده ام که آدم های قابل فراوانی در آنجا کا می کنند که خیلی هم دلسوزانه می خواهند کار کنند و با سوادند، ما باید این پتانسیل را قدر بدانیم و آن را ساماندهی کنیم. دیدن این افراد صادق با تجربه و علاقه مند برای من امید به اعتلای صنعت را اگر درست مدیریت و برنامه ریزی کنیم دو چندان می کند. من هرگز این تصور وجود این همه انسان قابل در این وسعت و کیفیت را نمی کردم، البته معنی این موضوع این نیست که همه بدون نقص و خوب کار کرده اند. ممکن است من «مدیر» تصمیم غلطی گرفته ام و آن فرد حرفه ای نتوانسته ماموریت اش را به درستی انجام دهد.خوشبختانه بدنه صنعت را نسبت به آینده آن خیلی امیدوار میبینماین بدنه بسیار امیدوار است که روزهای شیرین نفت باز خواهد گشت که این نویدی بر اقتصاد رو به پیشرفت کشور است.به هر حال من همیشه می گویم که پیشران اقتصاد مقاومتی نفت است و اگر نفت موفق شود، بقیه حوزه ها هم موفق خواهند شد.اما یک خاطره تلخ، همین امروز صبح با خانمی با تحصیلات دانشگاهی ملاقات داشتم که با 16 سال سابقه کار با نفت (عمدتا پیمانکاری واخیرا قراردادی)، 500 هزار تومان حقوق می گیرد!!! خوب این خیلی بد است و غیر قابل قبول، باید چاره ای اندیشید.یک تصمیم نا پخته و بدون بر نام ریزی صحیح در جذب و تبدیل وضعیت در گذشته نباید مانع تصمیم درست بعدی باشد. ما همه زندگی می کنیم و دستمان به خرج است و این موضوع واقعاً متاثر کننده است.
آیا راهی برای حل این چنین موضوعاتی تدبیر کرده اید؟
ببینید! بخشی از این چالش ناشی از عدم قوام و انجام کارکارشناسی حرفه ای در تصمیمات صنعت نفت بوده است که امیدواریم با روالی که شروع شده است این موضوع اصلاح شود. آقای وزیر دنبال این موضوع هستند که مجوز هایی را از دولت بگیرند تا از طریق اختیارات ماده 10 قانون، پرداختی ها اصلاح شود که امیدواریم بهبود پیدا کند ولی قطع یقین موقعی که جذب بیش از حد نیاز و بدون برنامه صورت می گیرد، خوب این آسیب ها محتمل است اما امیدواریم که اینگونه چالش ها هرچه سریعتر سامان پیدا کند.
آقای مهندس! شرایط صنعت همان طور که اشاره کردید دشوار و پیچیده است. برای برون رفت از این وضعیت و رسیدن به تعالی صنعت، چه راهکاری را علاوه بر مواردی که برشمردید، پیشنهاد می کنید؟
می خواهم به نکته مهمی اشاره داشته باشم. واقعیت آن است که روزی که آقای مهندس زنگنه در مجلس رای اعتماد گرفتند، گفتند که من به هتل 5 ستاره نمی روم، همه باید این باور را داشته باشیم که کشور در شرایط دشوار اقتصادی است و ما هم به تبع آن در شرایط دشوار تری هستیم، چون پیشانی تحریم «نفت» بوده است و متاسفانه از کانال نفت هم این فشار اقتصادی را بر کشور وارد کرده اند. در همین حال، علیرغم پیشرفت های خوبی که در سیاست خارجی دولت به وجود آمده ولی هنوز فشار تحریم تغییری نکرده است. بی تردید برای اینکه بتوانیم همین شرایط دشوار را مدیریت کنیم، نیاز به همدلی داریم. بی شک همدلی از همزبانی بهتر است. ما ممکن است که با هم اختلافات زیادی داشته باشیم و ممکن است نسبت به هم سوء ظن هایی داشته باشیم چه «با جا» و چه «بی جا» اما واقعیت این است که همانطور که رهبری معظم انقلاب فرموده اند و رئیس جمهوری محترم بارهاتاکید کرده اند: ما از هرچیزی که می تواند چرخ اقتصاد کشور را لحظه ای معطل و«کند» کند، بایستی اجتناب کنیم. گاهی ما به خاطر خدا به جهنم می رویم!چون در تشخیص صلاح و صرفه اشتباه می کنیم. وخواسته ها و سلیقه های شخصی و سیاسی خود رابرمنافع و ماموریت سازمان و صرفه و صلاح کشورترجیح میدهیم. خیلی باید احتیاط کنیم که در قضاوت هایمان نسبت به همدیگر، دچار اشتباه نشویم. به هر حال یک اصلی است که هیچکدام در آن شک نداریم و آن این است که ما متعهدیمکه برای پیشرفتاین مملکتگام برداریم. تا مملکت آباد و ثروتمند نشود، بیکاری حل نمی شود، فقر ریشه کن نمی شود. در حال حاضر، شرایط دشواری داریم، اداره صنعت نفت پیچیده است، بی شک آدم هایی که صلاحیت لازم را دارند و می توانند بیایند قدمشان روی چشم. بیایند و همین برنامه ای که مجلس تصویب می کند را به جلو ببریم. باید اجتهاد شخصی و گروهی را کنار بگذاریم و سیاست ها و برنامه های مصوب کشور را فقط اجراکنیم. از اشتباهات یکدیگر هم بگذریم. ممکن است در قضاوت هایمان، حرف هایمان و اجرایمان اشتباه کنیم، اما بین اشتباه و فساد مرز قایل شویم .
 



کلمات کليدي
مصاحبه اختصاصی دانش نفت با مهندس جوادی ، اولویت توسعه
بیشتر
 
 
تعداد بازديد اين صفحه: 26797
  مقاله   گزارش   گفت‌وگو   یادداشت
 


 

خانه | بازگشت | حريم خصوصي كاربران |
Guest (niocguest)


مجری سایت : شرکت سیگما