بررسی فراز و فرودهای صنعت حفاری
راه رفتن بر لبه تیغ

در دنیا، نفت را کالایی راهبردی می‌دانند که گذشته از محور توسعه در بسیاری از کشورها، سبب فعال تر شدن ظرفیت های صنعتی و یا ایجاد ظرفیت ها و صنایع جدید می‌شود. به این ترتیب بی راه نیست که این طلای سیاه در نظام اقتصادی و صنعتی جهان از جایگاه ویژه ای برخوردار باشد. تولید این هیدروکربن باارزش و استراتژیک از ژرفای زمین، مستلزم داشتن تجهیزات، ماشین آلات و دانش فنی و مهندسی است و در این میان، حفاری چاه های نفت و گاز، کلیدی ترین، تخصصی ترین و در عین حال دشوارترین و پیچیده ترین بخش این فعالیت هاست. اگر چه امروزه در زمینه اکتشاف ذخایر زیرزمینی از مطالعات ماهواره ای و دیگر امکانات و تجهیزات پیشرفته استفاده می‌شود، ولی هنوز حرف اول را چرخش مته دکل های حفاری می‌زند.


در میان کشورهای نفتخیز و گازخیز جهان، کشور ایران با 109 سال، یکی از با سابقه ترین کشورهای استخراج کننده نفت و گاز است. در ابتدای کشف نفت در ایران، عملیات اکتشاف، استخراج و صدور نفت در اختیار دول خارجی بود و سال های بسیاری نفت ایران سرچشمه ترقی، رشد صنایع و شکوفایی اقتصاد کشورهای غربی به ویژه انگلیس و آمریکا بود تا اینکه در پی ارتقاء آگاهی سیاسی و مبارزات حق طلبانه مردم ایران، بخشی از فرایند اکتشاف، تولید و بهره برداری از مخازن نفت و گاز ملی اعلام شد؛ ولی صنعت حفاری به دلیل حساسیت و ویژگی آن هم چنان در تسلط بیگانگان باقی ماند، به طوری که شرکت های خارجی پس از ملی شدن صنعت نفت نیز حاضر نبودند تسلط و نقش کلیدی و کنترل خود را در این بخش از دست بدهند. این دوره تا سال ۱۳۵۷ طول کشید. با پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، نهادهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کشور و به تبع آن صنعت نفت و حفاری دچار دگرگونی و تحولات بنیادین شدند. نتیجه ایجاد تحول در صنعت حفاری، تشکیل یک شرکت حفاری مستقل و ملی به فرمان بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران در دی ماه سال ۱۳۵۸بود.
نیازهای صنعت نفت در بخش حفاری در آن سال ها با همان دکل‌ها برطرف شد تا اینکه در سال ۱۳۷۱ تعداد ۱۷ دستگاه حفاری از شرکت National oil well خریداری و به ناوگان حفاری صنعت نفت افزوده شد. همزمان با ورود و فعال شدن این دستگاه‌های حفاری، بکارگیری نیروی انسانی متخصص و آموزش دیده در صنعت حفاری هم در دستور کار قرار گرفت. به تدریج و با گذشت زمان صنعت حفاری به ‌عنوان یک صنعت بالا دستی و استراتژیک، جایگاه خود را در فرآیند تولید نفت باز کرد و شرکت های حفاری دیگری به این حوزه وارد شدند که از میان آنها می توان به شرکت های حفاری شمال، تدبیر، پدکس، گلوبال پتروتک کیش، انرژی دانا، حفاری مپنا، نفت کاو، تامین دکل صبا، پتروگوهر فراساحل کیش و ... اشاره کرد.
دکل های ایرانی و سهم کارفرمایان
هم اکنون در مجموع 154 دکل خشکی و دریایی در ایران وجود دارد که از این تعداد 116 دکل خشکی و 38 دکل دریایی است. از مجموع 116 دکل خشکی 70 دکل متعلق به شرکت ملی حفاری ایران است که در نقاط مختلف کشور مشغول به کار هستند و بقیه دکل ها متعلق به شرکت های حفاری خصوصی است. نکته قابل توجه اینکه از مجموع 154 دکل خشکی و دریایی ایرانی هم اکنون حدود 21 دکل خشکی و 15 دکل دریایی غیرفعال است که از میان آنها می توان به شماری از دکل های حفاری شرکت پدکس، گلوبال پتروتک کیش، انرژی دانا، تاسیسات دریایی، نفت خزر و ... اشاره کرد.
گفتنی است از میان کارفرمایان، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب با 58 درصد، بیشترین سهم از عملیات حفاری خشکی را به خود اختصاص داده است که بعد از آن شرکت مهندسی و توسعه نفت با 19 درصد، شرکت نفت مناطق مرکزی با 8 درصد، شرکت ملی مهندسی و ساختمان صنایع نفت و سروک آذر هر کدام با 5 درصد، شرکت نفت و گاز اروندان با 4 درصد و شرکت شرکت نفت فلات قاره با یک درصد به ترتیب در رده های بعدی قراردارند. در بخش انجام عملیات حفاری دریایی نیز شرکت نفت فلات قاره با 55 درصد، شرکت نفت و گاز پارس با 41 درصد و شرکت ملی مهندسی و ساختمان نفت ایران با 4 درصد به ترتیب بیشترین سهم از عملیات حفاری دریایی را به خود اختصاص داده اند.
رده بندی دارندگان ایرانی دکل حفاری
شرکت ملی حفاری از شرکت های تابع شرکت ملی نفت ایران است که به عنوان یک شرکت دولتی بزرگترین ناوگان حفاری در کشور را در اختیار دارد.
در فهرست شرکت های بخش خصوصی فعال در عرصه صنعت حفاری در ایران شرکت حفاری شمال با 12 دکل بیشترین دستگاه حفاری را در اختیار دارد و پس از آن شرکت پرشیا و قرارگاه خاتم الانبیاء و آبان هر کدام چهار دکل، شرکت های پیراحفاری، پتروگوهر فراساحل کیش، چاینا اویل سرویس (LTDCNPC، و دانا هر یک سه دکل، شرکت های مپنا، صبا، سپنتا، هالورثی، هر کدام دو دستگاه و شرکت های پویا سپهر کیش، نوح، استوان کیش، توسعه پترو ایران، امواج پترو مارین کیش، شنگلی، شرکت ملی نفت هر کدام یک دکل دارند.
نرخ کارکرد دکل های حفاری جهانی
بر اساس آخرین آمار ارائه شده در مورد تعداد دکل های فعال جهانی، در آگوست 2017، 2116 دکل فعال جهانی وجود داشته است که از این تعداد 191 دکل آمریکای لاتین، 91 دکل در اروپا، 84 دکل در آفریقا، 391 دکل در خاورمیانه، 195 دکل در آسیا پاسفیک، 217 دکل در کانادا، 947 دکل در آمریکا و 925 دکل به صورت بین المللی (TOTAL INTL) فعال بوده است.
بررسی ها نشان می دهد که تعداد دستگاه های حفاری جهانی در اگوست امسال نسبت به مدت مشابه سال پیش از آن (اگوست 2016)، به میزان 569 دستگاه، افزایش داشته است. تعداد دستگاه حفاری در این مقطع زمانی، 1547 بوده است.
 گفتنی است با نوسان قیمت نفت در هر بشکه، هر هفته تعدادی دکل حفاری در صنایع نفت جهان بیکار و یا مجددا مشغول به کار می‌شوند. به طور معمول با افزایش قیمت نفت به بشکه‌ای بیش از ۵۰ دلار تعداد دکل‌های حفاری بیکار در صنایع نفت و گاز جهان کاهش و با سقوط قیمت نفت به کمتر از ۵۰ دلار تعدادی دکل فعال، بیکار می‌شوند.
تعداد دکل های فعال در آمریکا از ابتدای سال 2017 تا ماه اگوست روند افزایشی داشته است به طوری که تعداد این دکل ها از 683 در ماه ژانویه به 947 دکل در ماه آگوست رسیده است.
همخوانی تعداد دکل ها و نیازهای صنعت نفت
بر اساس قوانین تجاری بین المللی، زمانی که قیمت نفت روند کاهشی پیدا می کند حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ دکل بیکار می شوند اما بازار حفاری در ایران اشباع نشده و تعداد دکل های موجود پاسخگوی نیاز حفاری در کشور است.
همانطور که گفته شد از میان دکل های خشکی هم اکنون 21 دکل حفاری غیرفعال و به اصطلاح بیکار است اما بر اساس سیاست های جدید وزارت نفت و برنامه ریزی های شرکت ملی نفت ایران و با توجه به اینکه پروژه های بسیاری در خلیج فارس تعریف شده، به طور قطع  این تعداد دکل نیز مشغول به کار خواهند شد. همچنین با توجه به اینکه کار حفاری در پارس جنوبی تا چند سال آینده به اتمام خواهد رسید بحث تعمیر و نگهداری از چاه ها در کنار افت فشار مطرح می شود از همین رو بازار حفاری از رکودی که در آن قرار دارد بیرون خواهد آمد؛ از این باید توجه داشت رکود که در حال حاضر در بازار حفاری به وجود آمده مقطعی است و اگر بحث فاینانس مرتفع شود مطمئنا فضای خوبی برای صنعت حفاری به وجود خواهد آمد.
هویت بخشی به صنعت حفاری
 با توجه به اهمیت استراتژیک صنعت حفاری و لزوم یکپارچه سازی فعالیت های شرکت های فعال بخش خصوصی و دولتی در این مجموعه بزرگ در کشور، مجمع انجمن شرکت های حفاری نفت و گاز ایران در اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران تشکیل شد.  هدف از تشکیل این انجمن تعریف و پیگیری شاخص های حرفه ای و فنی حفاری و الگو برداری از استاندارهای شرکت های خارجی، هم افزایی توانمندی های موجود در صنعت حفاری کشور، بهبود و ارتقای کیفیت عملیات حفاری و خدمات فنی و مهندسی وابسته به آن، ساماندهی به مقررات و قوانین حفاری در کشور بر اساس استانداردهای بین المللی، بهره گیری از ظرفیت های خالی و بالقوه شرکت ها و همچنین آموزش مشترک و بهبود ارتباطات اعلام شده است.
ساخت داخل دکل حفاری فراموش نشود
در وسعت سرزمینی ایران در خشکی و دریا، هم‌اکنون مخازن اکتشافی فراوانی وجود دارد که چاه نفت و گازی در آنها حفر نشده است برای مثال در میدان‌های پارس شمالی، گلشن، فردوسی، کیش، فروز، فرزاد A و B‌ و..که همه اینها بعدها و به طور سالانه به تعمیر، نگهداری و رسیدگی نیاز دارند و فرآیند نگهداری از آنها، مستمر و همیشگی است. در حوزه عملکردی شرکت نفت فلات قاره ایران نیز بسیاری از چاه‌ها در میدان‌های دریایی، بازدهی بسیار پایین دارند و به شدت نیازمند رسیدگی و تعمیر و نگهداری هستند. از این رو نباید فرایند ساخت داخل دکل حفاری را با توجه به شرایط حاضر که نیاز به دکل در ایران زیاد احساس نمی شود و تعداد دکل ها با نیازهای صنعت نفت همخوانی دارد، رها کرد بلکه باید در این حوزه نگاه به آینده همیشه وجود داشته باشد. مسئولان شرکت ملی نفت ایران، باید اعتقاد داشته باشند که ساخت داخل دکل بسیار بهتر از واردات دکل از چین و کشورهای دیگر است از این باید ضمن حمایت از تولید داخل و اختصاص درصدی از اعتبار پروژه های پژوهشی به این امر به روند ساخت دکل توسط سازندگان ایرانی کمک کنند.
در ادامه مبحث فراز و فرودهای صنعت حفاری گفت و گو  با مدیران کارآزموده صنعت حفاری را می خوانید.
قائم مقام مدیرعامل شرکت ملی حفاری ایران در مورد روند افزایش تعداد دستگاه حفاری این شرکت می گوید: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تنها شرکت حفاری فعال، شرکت ملی حفاری ایران بود که با 6 دکل کار خود را شروع کرد و به تدریج تعداد آن را به 17 دستگاه ارتقا داد. در طول چهار دهه ای که از طول عمر این شرکت می گذرد روند فعالیت های شرکت هم از نظر کیفی (ارائه خدمات و سرویس های حفاری) و هم از نظر کمی (تعداد دکل ها) روند رو به رشدی را تجربه کرده است.
در دوره اول وزارت مهندس زنگنه، با تغییر استراتژی ها و تعریف هدفگذاری های جدید، شرکت ملی حفاری ایران به جایی رسید که در مناقصات شرکت می کرد، در آن دوره هم رقبا کم کم زیاد شدند و هم شرکت های خصوصی در زمینه دکل داری و ارائه سرویس های جنبی دارای تخصص شدند.
مسائل مالی چالش اصلی صنعت حفاری
تاکایدی چالش اصلی پیش روی صنعت حفاری را موضوع مسائل مالی اعلام کرد و در این باره گفت: انجام عملیات حفاری به انجام فعالیت های تولیدی و توسعه ای بستگی دارد. تا زمانی که کارفرمایان پروژه ای برای توسعه، تولید، افزایش و نگهداشت تولید نداشته باشند کار و سرمایه ای ندارند که ما بتوانیم در آن بازار کار کنیم. در واقع می توان گفت که چالش اصلی بازار کار و سرمایه است.
این کارشناس نفتی در مورد تعداد ناوگان عملیاتی شرکت ملی حفاری ایران می گوید: این شرکت دارای 74 دستگاه حفاری است که 73 دکل آن ملکی و یک دکل استیجاری (دریایی) است. از 73 دستگاه سبک، سنگین و فوق سنگین حفاری، 70 دکل خشکی و سه دستگاه دریایی است. همچنین گفتنی است که هم اکنون مراحل نصب و راه اندازی دستگاه جدید حفاری 72 فتح در سایت بازسازی شرکت در دست انجام و بر اساس برنامه در سه ماهه سوم سال جاری در مدار عملیات قرار می گیرد.
ساخت و مونتاژ دستگاه سنگین 73 فتح در سایت جهاد دانشگاهی و ساخت دستگاه حفاری فوق سنگین 30 توسط شرکت توس در دست اجرا است. در مجموع در پنج سال گذشته در مجموع شش دستگاه حفاری سنگین خشکی به ناوگان شرکت ملی حفاری اضافه شده است.
پاسخگویی 100 درصدی دکل های ایرانی
تاکایدی در پاسخ به این سوال که آیا تعداد دستگاه های حفاری موجود در کشور پاسخگوی نیاز صنعت نفت است می گوید: بله صد در صد پاسخگو است. حتی ببیند در شرکت ملی حفاری ایران هم اکنون از مجموع 74 دکل، 68 دستگاه در چرخه عملیات قرار دارد و شش دستگاه در حال کاریابی و یا بازسازی و ارتقاء کیفی هستند.
وی در مورد برنامه های شرکت ملی حفاری ایران برای ورود به بازار جهانی می گوید: بحث ورود به بازار جهانی از چند سال گذشته شروع شده است، بازارهایی که ما می توانیم منطقی حرکت کنیم بازارهای همسایه است. بازار اروپا بازار مناسبی نیست برای اینکه در این منطقه به اندازه نیاز و حتی بیشتر دکل موجود است. از میان کشورهای همسایه نیز کشورهای عراق، عمان، ترکمنستان، ارمنستان، کویت نیز بازار مناسبی است. البته باید در نظر داشت که انجام هر فعالیتی از یک سری مسائل بیرونی از جمله سیاسی و نظامی تاثیرپذیر می شود؛ ما هم هنوز نتوانسته ایم بعد از سال ها مذاکره به بازار هدفی که در عراق به دنبالش هستیم هم در بخش دکل داری و هم ارائه خدمات فنی دسترسی پیدا کنیم. البته روی این موضوع همچنان داریم کار می کنیم و امیدواریم که بتوانیم نتایج مثبتی را از این مذاکرات و دپیلماسی داشته باشیم.
تاکایدی در مورد نرخ اجاره دکل های حفاری می گوید: نرخ اجاره متفاوت است، از 20 تا 22 هزار دلار می تواند متغیر باشد. به عنوان مثال اگر قرارداد همراه با تامین آب و گازوئیل باشد یا ارائه خدمات فنی در قرارداد دیده شده باشد، با مناطق صعب العبور باشد یا در مناطقی که نیاز به حفظ امنیت بیشتر است هزینه حراست بیشتر است، ازاین رو نرخ قرارداد متفاوت است. در ضمن هزینه ثابت شرکت ها هم در تعیین نرخ اجاره دکل دخیل است (هزینه ثابت هر شرکتی با شرکت دیگر متفاوت است). در مجموع کف قیمت اجاره دکل کمتر از 18 هزار دلار نمی تواند باشد
ورود ملی حفاری به پروژه های EPDF
تاکایدی در مورد ورود به پروژه هایی که قرار است با مدل جدید قراردادهای نفتی به مدار بیاید گفت: شرکت ملی حفاری ایران که جزء شرکت های E&P نیست. برنامه ملی حفاری در شرایط حاضر تمرکز بر اجرای پروژه های EPDF و جذب سرمایه گذار است. در حاضر مذاکرات لازم برای ورود به این حوزه در حال انجام است که بتوانیم در مناقصه ها شرکت کنیم. در مورد اجرای پروژه ها به شیوه مدل جدید هم که قطعا شرکت هایی که در این حوزه کار می کنند برای رفع نیازهای حفاری خود به ملی حفاری و سایر شرکت های فعال در این حوزه نیازمندند که قطعا باید مناقصه برگزار شود و ما حتما در مناقصه حضور خواهیم داشت.
در مجموع شرکت ملی حفاری ایران به عنوان یک شرکت دولتی پیرو سیاست های شرکت ملی نفت ایران و به طور قطع انجام هر اقدامی نیازمند تاییدیه این شرکت است.
در شرایط فعلی خرید دکل اصلا منطقی نیست
مهران مکوندی؛ معاون مدیرعامل شرکت ملی حفاری ایران در پروژه های حفاری در پاسخ به این سوال که آیا در شرایط حاضراقدام به خرید دکل از سوی شرکت های خصوصی فعال در این حوزه منطقی است یا خیر، می گوید: به هیچ وجه منطقی نیست. خرید دکل و عدم به کارگیری آن به نوعی هدر دادن منابع سرمایه گذاری است. به اعتقاد من مقامات کشوری نباید اجازه ورود هر دکلی را به کشور بدهند. افزایش دکل ها بستگی به برنامه های تولیدی و عملیاتی دارد.
مکوندی در مورد نرخ اجاره دکل ها در کشورهای همسایه می گوید: در عراق نرخ اجاره دکل بین 27 تا 30 هزار دلار است. در ضمن این نکته را هم در نظر داشته باشید که هر دکل به طور متوسط روزانه 7 تا 8 هزار لیتر مصرف گازوئیل دارد. در کشورهای خارجی تامین آب و گازوئیل و حفظ امنیت به عهده کارفرماست در حالی که این موضوع در ایران مصداق ندارد.    
وی در مورد بحث مهم نگهداشت نیروی انسانی می گوید: برخی از مشکلات موجود در بحث نگهداشت نیروی انسانی به سیاست های کلان برمی گردد. به عنوان مثال در دوره وزارت سید مسعود میرکاظمی دستوری مبنی بر جذب نیروهای نخبه صادر شد. متاسفانه این نکته در نظر گرفته نشد که جای نخبه سر دکل نیست. جای نخبه در بخش R&D و آزمایشگاه است. نخبه برای ما حفار و اپراتور سیمان کاری نمی شود.اینکه جدب نخبه داشته باشیم خوب است اما اینکه بگویند فقط جذب نخبه انجام شود درست نیست. از میان افراد نخبه ای که جذب شدن همه رفتند و تنها تعداد محدودی همچنان حضور دارند.
در مجموع درصد ریزش نیروی انسانی در این صنعت بالاست و حتما باید این موضوع مورد رسیدگی قرار بگیرد.
لزوم حمایت از سازندگان دکل
مسعود زهدی؛ اقتصاددان و نویسنده مجموعه کتاب‌های روش‌های مالی، حسابداری و اقتصادی در مورد نحوه حمایت شرکت نفت از سازندگان دکل می گوید: برای تامین منابع دستگاه های حفاری و یا تجهیزاتی همچون شناورها، کشتی های نفتکش و یدک کش ها، شرکت نفت باید به سازندگان قرارداد تضمینی بدهد به عنوان مثال تضمین کند که بعد از ساخت دکل، 5 سال کار برای دکل وجود داشته باشد. اگر چنین قراردادی موجود باشد، دکل ساز می تواند به پشتوانه آن از منابع تامین کننده مالی مانند بانکها، اعتبار بگیرد چون این اطمینان ایجاد می شود که دکل بعد از ساخت به جریان نقدی دسترسی پیدا می کند. ساخت دکل در داخل کشور ضمن ایجاد اشتغال از خروج میلیاردها دلار ارز جلوگیری می کنند. در ضمن باید به این نکته مهم هم توجه کرد که دکل نیروی انسانی خبره هم می خواهد. در صورتی که در این حوزه ورود کردیم باید به فکر پرورش نیروهای انسانی خبره و متخصص هم باشیم چون این دو لازم و ملزوم یکدیگرند.
زهدی مشکل تامین منابع مالی را یکی دیگر از مشکلات حاضر صنعت حفاری اعلام کرد و گفت: تامین منابع اصولا برای پروژه هایی امکانپذیر است که خروجی قابل عرضه به بازار داشته باشد تا بتوان با فروش خروجی جریان نقدی به دست آورد. مثلا فرض کنید در یک پرژه توسعه ای مانند پارس جنوبی، ابتدا عملیات حفاری انجام می شود و ممکن است تا ماهها این چاه ها تولیدی نشوند تا بقیه تجهیزات کامل و پروژه راه اندازی شود، از طرفی با توجه به اینکه پرداخت های دولتی معمولا با تاخیر و به کندی انجام می شود معمولا پرداخت به شرکت های حفاری هم با تاخیر انجام می شود.
در مجموع می توان نتیجه گرفت که هرچند در شرایط حاضر صنعت نفت به افزایش و ارتقا ناوگان حفاری نیاز ندارد اما در آینده و با کشف و توسعه میدان های جدید نفت و گاز، نیاز به حفر چاه ها افزایش می یابد از این رو از هم اکنون باید به فکر ارتقا ناوگان عملیاتی حفاری از طریق انتقال فناوری و دانش ساخت دکل های حفاری باشیم. شرکت ملی نفت ایران می تواند از طریق تخصیص بخشی از اعتبارات پژوهشی از سازندگان داخلی حمایت کند. سازو کارهای ورود به عرصه رقابت بین المللی نیز باید در این حوزه فعال شود و پرورش نیروهای انسانی متخصص و کارآزموده در دستور کار قرار گیرد.
از طرفی گفته می شود که تعدد شرکت های فعال در این حوزه ایجاد معضل کرده است. به عنوان مثال شرکت هایی هستند که با یک یا دو دکل مشغول به کارند. در توضیح کامل تر این موضوع تاکایدی می گوید: وجود شرکت های کوچک حفاری فقط به ضرر صنعت نفت و حفاری است. اگر می خواهیم در صنعت حفاری حرفی برای گفتن داشته باشیم باید شرکت های کوچیک در کنار هم قرار بگیرند و به شرکتی با 20 تا 25 دکل تبدیل شوتد. این سینرژی باعث می شود که شرکت های حفاری در بازار رفابت خوب بدرخشند و موفق تر عمل کنند. صرفنظر از اینکه یک شرکت دولتی و خصوصی باشد انجام یک سری معادلات در قیاس کوچیک اصلا قابل تحلیل نیست.
 
 فروغ گشتاسبی
 
 
 

منبع: سرزمین انرژی


کلمات کليدي
فروغ گشتاسبی، فراز و فرودهای صنعت حفاری، دکل حفاری، نرخ کارکرد دکل، زمان انتظار
 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
نسخه قابل چاپ
مقاله گزارش گفت و گو یادداشت


نظرات
متن
موارد زير اختياري مي باشد
نام
سن
پست الكترونيك
شهر
كشور
متنی که در تصویر می بینید عینا تایپ نمایید
 


حفاری 293 حلقه چاه‎های نفت و گاز از ابتدای کار دولت دوازدهم
  • 1398/6/6 چهارشنبه حفاری 293 حلقه چاه‎های نفت و گاز از ابتدای کار دولت دوازدهم
    مدیرعامل شرکت ملی حفاری ایران از حفر و تکمیل 293 حلقه چاه های نفت و گاز از ابتدای کار دولت دوازدهم تاکنون توسط ناوگان این شرکت خبر داد و گفت: حفاری این چاه ها در حفظ، نگهداشت و افزایش تولید نفت و تامین گاز شبکه سراسری کشور تاثیر قابل توجهی داشته است.
پشتیبانی مستمر از عملیات حفاری در خلیج فارس
انجام 60 عملیات جابه‎جایی دستگاه‎های حفاری خشکی در نیمه نخست امسال