روایت فعال بخش حصوصی از ضرورت جذب سرمایه خارجی
بخش خصوصی داخلی با جذب سرمایه و تکنولوژی تقویت می‎شود

فعال بخش خصوصی معتقد است حضور خارجی ها نه تنها تهدیدی برای شرکت های خصوصی ایرانی نیست بلکه فضای رقابتی ایجاد می کند و در نهایت به توانمندی بیشتر شرکت های ایرانی می انجامد.


به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی شرکت ملی نفت ایران، کوروش طهماسبی متولد 1338 مسجدسلیمان، کسی که زاده شهر نفت است. او تحصیلات دوره ابتدایی‌اش را در مسجدسلیمان به اتمام می‌رساند، برای تحصیل دوره راهنمایی به آبادان می‌رود و از دوران متوسطه به هنرستان شرکت ملی نفت ایران در شهر اهواز می‌پیوندد. پدربزرگ و پدرش، هر دو از شاغلین صنعت نفت ایران بوده‌اند. وی که چهار ماه قبل از آغاز جنگ تحمیلی به استخدام پالایشگاه نفت آبادان درآمده بود، با آغاز جنگ و حصر آبادان حاضر به ترک پالایشگاه نمی‌شود و تا رفع حصر و تسلط ارتش بر شهر، در محل کار خود می‌ماند.
 
بعدها به عزم رفتن به آمریکا و ادامه تحصیل و در جریان پیگیری اخذ ویزا، به انگلیس سفر می‌کند و همانجا مدرک دکتری‌اش را در رشته مهندسی شیمی از امپریال کالج دانشگاه لندن می‌گیرد و رساله فوق لیسانسش به گفته او، به دلیل آشنایی کامل با مباحث کاربردی مهندسی شیمی، در دپارتمان رتبه نخست را کسب می‌کند. وی پس از بازگشت به کشور تصمیم به تاسیس شرکتی در زمینه سیالات حفاری می‌گیرد. شرکت وی از سال 81 تاکنون 160 نفر نیروی متخصص را  جذب کرده است. شرکتی که از پژوهش به عملیات می‌رسد. پای صحبت‌های کوروش طهماسبی مدیرعامل و رئیس هیات‌مدیره شرکت «سیالات حفاری پارس» نشستیم تا بدانیم قراردادهای جدید نفتی چه منافع و چه مضراتی می‌تواند برای شرکت‌های ایرانی داشته باشد. در ادامه گزیده سخنان این فعال بخش خصوصی زا می خوانید.

تکنولوژی، فناوری و روش مدیریت پروژه از طریق سرمایه‌گذاری به داخل انتقال می‌یابد

در ابتدا باید بدانیم که هر نوع قراردادی در واقع صرفا تعریف کار بین دو شرکت یا کشور و در واقع طرفین قرارداد است. در همه قراردادها همیشه صحبت از شرایط برد- برد می‌شود؛ این مساله ثابت می‌کند که طرفین به دنبال مطالباتی در این قراردادها هستند و این مساله کاملا طبیعی است. فرض کنید قرارداد بین دو شرکت ایرانی باشد، هر دو طرف در این قرارداد منافعی دارند، اینکه بگوییم یک شرکت می‌خواهد منافع شرکت دیگر را بالا بکشد و حق دیگری را پایمال کند اشتباه است. من باید خودم مراقب منافع خودم باشم؛ اینکه بگوییم قرارداد با شرکت داخلی بسته می‌شود که منافع حفظ شود اشتباه است، اصلا همین شرکت داخلی هم منافعی دارد که از قرارداد تامین می‌شود و ممکن است آن شرکت هم حق ما را پایمال کند.
 
ما باید خودمان مراقب باشیم و مدیریت کنیم. باید بدانیم که صنعت نفت کشور ما صد درصد به سرمایه‌گذاری شرکت‌های خارجی نیازمند است. شرکت‌های داخلی ما در حال حاضر به دلیل نبود سرمایه، نمی‌توانند پروژه‌ها را متقبل شوند و در شرایط سختی به سر می‌برند. از طرف دیگر، تکنولوژی، فناوری و روش مدیریتی انجام کار است که از طریق این سرمایه‌گذاری‌ها به داخل انتقال می‌یابد و ما به آن نیاز داریم. در این مورد شاید این انتقاد وارد شود که شرکت‌های خارجی از انتقال دانش خودداری می‌کنند و چه تضمینی در مورد انتقال دانش و فناوری وجود دارد؟ پاسخ این است که شرکت‌های ایرانی خودشان باید با هوش و تدبیر عمل کنند. وقتی شما در یک پروژه با کسی همکاری می‌کنید، چطور می‌شود متوجه دانش و فناوری کار نشوید؟

روابط با شرکت‌های خارجی باید براساس انتقال دانش و آگاهی بنا نهاده شود

مهم‌ترین مساله در این سرمایه‌گذاری‌ها، روش‌های مدیریت اجرایی است که انتقال می‌یابد؛ اگر نگاهی به وضعیت کنونی صنعت بیندازیم می‌بینیم که عمده مدیران بخش دولتی ما، تکیه به بودجه دولت زده‌اند و آمارهای عملکردی مثبتی نیز ارائه می‌دهند، ولی هیچ‌گونه پایشی جهت رصد چگونگی عملکرد و مقایسه آمارها با مثلا شرکت‌های مشابه بین‌المللی وجود ندارد. حال این سوال مطرح است که چند نفر از مدیران ما می‌توانند از بدنه دولت جدا شوند و تعدادی را به خدمت بگیرند و درنهایت یک شرکت صد درصد خصوصی را که سوددهی مناسب و پایداری داشته باشد، راهبری کنند؟

باید درها به روی شرکت‌های خارجی معتبر باز شود، اما روابط با این شرکت‌ها باید براساس انتقال دانش و آگاهی بنا نهاده شود؛ که البته این بحث مدیریتی است و باید خودمان منافع ملی را در این مذاکرات در نظر بگیریم؛ باید کسانی برای مذاکرات انتخاب شوند که تحصیل و تجربه را در کنار هم داشته و اعتقاد جدی به منافع ملی داشته باشند. در هر حال جذب سرمایه و فناوری بدون هزینه امکان‌پذیر نیست، لیکن با دقت بر منافع درازمدت کشور و ایجاد یک ارتباط مبتنی‌بر سود طرفین، امکان رسیدن به یک توافق برد - برد نسبی وجود دارد. در واقع بحث‌های مدیریت، مباحث متنوع و وسیعی هستند که به هیچ وجه سیاه و سفید نیستند، بلکه به گفته‌ای، مدیریت خاکستری است و به همین دلیل، پارامترهای زیادی لازم است که بتوان به یک تصمیم بهینه در یک توافق دست یافت. کسانی که در مدیریت چالش ایجاد می‌کنند قصد ندارند این موضوع را درک کنند. یکی از دلایل ضعف ما این است که مهندسان ما مدیر شده‌اند. یک مدیر می‌تواند مهندس باشد، اما مهندس الزاما مدیر نیست. مهندس اگر می‌خواهد مدیر باشد باید مدیریت بخواند؛ باید تجربه مدیریت داشته باشد.

تقویت شرکت های خصوصی داخلی نیاز به سرمایه و دانش دارد

نکته مهم در همکاری با شرکت‌های خارجی این است که از این مسیر می‌توانیم محفلی ایجاد کنیم که جوانان نخبه را در کشور نگه داریم و از ظرفیت‌های آنها استفاده کنیم؛ باید بدانیم که علم و صنعت در کنار هم پیشرو هستند. وقتی ما نخبه داشته باشیم اما صنعتِ به روز و پویا نداشته باشیم، نخبه و علم از کشور می‌رود. غرب از کم کردن فاصله بین دانشگاه و صنعت توانست موفق به ایجاد ثروت شود.

همکاری‌های ما در زمینه صنعت و کارهای مطالعاتی و تحقیقاتی، به انتقال دانش کمک می‌کند و بستر برای همکاری با جوانان مستعد را ایجاد می‌کند. در مورد تقویت شرکت‌های خصوصی باید بدانیم که این شرکت‌های خصوصی هستند که در صورت سلامت، به نجات تمام دولت‌ها منجر شده و می‌شوند، چراکه سود و ضرر را درک می‌کنند و در پویایی اقتصاد، کارآفرینی و استفاده از امکانات، به صورت بهینه عمل می‌کنند. اما تقویت این شرکت‌ها نیاز به سرمایه دارد، نیاز به دانش دارد. نمی‌توان پروژه‌ها را هر سال به شرکت‌های داخلی داد به بهانه اینکه تقویت شوند و این شرکت‌ها درجا بزنند و رقبا، میدان های مشترک را غارت کنند.


/پایان بخش اول گفت‎وگو/

شماره خبر: 2/21651





کلمات کليدي
فعال بخش حصوصی، جذب سرمایه خارجی، قرادادهای جدید نفتی
 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
نسخه قابل چاپ
مقاله گزارش گفت و گو یادداشت


نظرات
متن
موارد زير اختياري مي باشد
نام
سن
پست الكترونيك
شهر
كشور
متنی که در تصویر می بینید عینا تایپ نمایید
 


اطلاعیه تکمیل فرم ارزیابی صلاحیت شرکت های اکتشاف و تولید نفت و گاز خارجی
مصوبه الگوی جدید قراردادهای نفتی بر اساس قانون تایید شد
رئیس مجلس الگوی قراردادهای جدید نفتی را به دولت ابلاغ کرد